Welcome to Boeklezers.nl

Boeklezers.nl is a network for social reading. We help readers discover new books and authors, and bring readers in contact with each other and with writers. Read more ».

Sign Up

Vloed - Susan Smit

Deze lastige (Corona)tijd is goed door te komen achter mijn leesbril omringd door stapels jeugdige oudjes. Een daarvan is Vloed van Susan Smit uit 2010. Ik moet bekennen niet eerder iets van haar gelezen heb, waarschijnlijk ingegeven door een gevoel van afstandelijkheid dat ik krijg en zo indringend van haar foto afstraalt. Nou heb ik niet de gewoonte om eerst te achterflap door te kauwen en kwam ik zonder enig vooroordeel in een verhaal terecht dat zich rond de vorige eeuwwisseling in Noordwijk afspeelt. Ik heb het boek niet gelezen als geromantiseerde familiekroniek, wat het misschien wel is, maar als onbevangen lezer die alleen een relatie krijgt met de hoofdpersonen en de sfeer uit dit verhaal van rond 1900.

Adriana is één van een drietal zussen uit een welgestelde familie die met haar hoofd het liefst in schrijvers/dichterswolken verkeert en, zij het zonder dat het haar veel uitmaakt, tevergeefs wacht op een acceptabele huwelijkskandidaat uit gegoede kring wat aan haar stand verplicht lijkt. Ze voelt helemaal niets voor de enige ooit die haar een aanzoek doet, maar ze wordt wel heftig verliefd op een visser. Deze relatie komt nooit van de grond en strandt op het moment suprême door de terughoudendheid van de visser. Jaren later valt ze voor kokette charmes van een ober met wie ze, eenmaal zwanger, moet trouwen. Haar moeder onterft haar en het ongetrouwde stel vertrekt naar de andere kant van het land waar hun kinderen worden geboren. Na de dood van haar moeder en de te verwachten overspeligheid van haar man keert ze terug naar Noordwijk waar het verhaal een mooie wending krijgt.

Het boeiende of verrijkende van het verhaal voor mij zit hem vooral in de manier waarop het verhaal wordt verteld, waarbij Adriana al haar zielenroerselen aan ons als lezer toevertrouwd vanuit een ik-perspectief en de visser dat doet vanuit een hij-perspectief en als personele verteller terugkijkt op wat er tussen hem en Adriana is voorgevallen, en zo dezelfde situatie achteraf vanuit een andere kijk- of gevoelsrichting belicht.

Ik zou Vloed een literaire streekroman kunnen noemen met de nadruk op literair, dat klinkt al beter dan een streekroman, want ik vind het mooi en best goed geschreven. De kreet die ik ergens las van “verkleedkistproza” vind ik ronduit misplaatst.

Ik vond het boeiend en heb het in een keer uit te lezen.

One month ago  - 220 views