"Het lichaam zal herrijzen als hoogvenne, zolang het klimaat geschikt blijft. We verbranden het lichaam laag voor laag, tot we uiteindelijk zelf zullen vergaan ... » 

"Het lichaam zal herrijzen als hoogvenne, zolang het klimaat geschikt blijft. We verbranden het lichaam laag voor laag, tot we uiteindelijk zelf zullen vergaan in haar tuin van Eden. Toch hoeft niemand hoeft zich zorgen te maken; hier bloeit het altijd."Onder het veen circuleren vergeten wateren en een taal die zich onttrekt aan vertaling. Vjens ontvouwt zich als een assemblage van autobiografische resten, fictie, poëzie en historiografische breuken, waarin Jens J.T. Huls zich oplost en opnieuw verschijnt in taal, archief en mythe. Grond en lichaam schuiven over elkaar heen, zonder vast punt. Een zoektocht naar wat taal vermag in fluïditeit: waar spreken begint, waar het afzet in grond, en wat in de tussenzone blijft sedimenteren. «