Hierin onderzoekt van de berge de grenzen tussen religie en pozie en laat ze bij wijlen vervagen. De dichter speelt met woorden en bijzondere samenstellingen. D... » 

Hierin onderzoekt van de berge de grenzen tussen religie en pozie en laat ze bij wijlen vervagen. De dichter speelt met woorden en bijzondere samenstellingen. De lezer wordt op die manier gedwongen even stil te staan bij de achterliggende betekenissen van de taal. Dit stilstaan is dan ook essentile beweging in deze pozie. Door de bespiegelende diepgang en de metaforische textuur maakt de dichter de ziel tot hoofdrolspeler. Heelaloog zet aan tot een verdere reflectie over het leven de nietigheid van het bestaan en onze plaats op de wereld en in het heelal «